Radio Maarkedal

De gemeenteraardsverkiezingen van oktober komen met rasse schreden dichterbij. In de eerste twee weken van juli trapte ook CD&V Vooruit de campagne officieel op gang. We reden Maarkedal rond met onze cabrio-caravane en stopten in elke deelgemeente om radio te maken. Lokale radio waarin de gewone Maarkedaller centraal staat, kleine en grote verhalen over het gewone leven in onze prachtige gemeente. Het werd een boeiende rondreis met verrassende ontmoetingen, leuke weetjes en af en toe ook eens een verwijzing naar het lokale beleid in Maarkedal. Klik op een deelgemeente en herbeleef 'Radio Maarkedal'!

Schorisse

Zaterdag 7 juli, een mooie zonnige dag om de campagne definitief op gang te trappen. Starten deden we in Schorisse. We parkeerden onze mobiele radiostudio recht tegenover het oude gemeentehuis op de Hofveldstraat.

Kunst in Schorisse

Onze eerste gast was al meteen een verrassing. Alhoewel, dat Maarkedal een inspiratiebron is voor kunstenaars weten we al langer. Valerius De Saedeleer in Etikhove, Hugo Claus in Nukerke en ... Schorisse heeft dus Antoine Bomont. Antoine woont aan de oude zagerij en is een alround kunstenaar. In Nederland geniet hij al enige bekendheid maar ook in België heeft hij al het één en het ander bewezen. Hij ontwierp al verschillende decors voor onder andere Studio 100. Daarnaast tekent en schildert hij er ook lustig op los. Voor de nieuwsgierigen, nog eventjes geduld, Antoine denkt eraan om binnenkort een eigen tentonstelling te organiseren. Zeker de moeite waard om eens te gaan bezichtigen dus!

Antoine had het in zijn interview over de rust en eenvoud die Schorisse uitstraalt, een ideaal klimaat om zijn creatieve geest volledig zijn gang te laten gaan.

                                                         

Voorrang voor Maarkedallers in Maarkedalse scholen

De enige vereiste om plaats te mogen nemen in onze caravane is inwoner zijn van Maarkedal. Maar voor Stan De Wolf, woonachtig te Ronse, maken we graag een uitzondering. Stan is waarschijnlijk meer aanwezig in Maarkedal dan in Ronse. Zijn job als schooldirecteur heeft daar natuurlijk veel mee te maken. Daarnaast is Stan ook volop geëngageerd in het verenigingsleven in Schorisse. Als Heer van Schoorisse is hij medeorganisator van vele feestelijkheden in deze deelgemeente. Het interview spitste zich vooral toe op het lokale onderwijs.

Stan benadrukte dat het plattelandsonderwijs niet mag vergeten worden in de onderwijsvernieuwing. Hij pleitte ook voor een nieuwe voorrangsmaatregel voor kinderen uit de eigen gemeente.

                                                    

De kerk sluit, wat nu?

De kerk van Schorisse sluit eind dit jaar definitief haar deuren. Wat er daarna met het gebouw zal gebeuren is voorlopig nog koffiedik kijken. Jean-Marie D'Hondt, voorzitter van de lokale kerkfabriek, denkt er al lang over na en heeft wel een idee. Hij wou nog niets concreets kwijt, wat we uiteraard begrijpen. Maar hij is er wel van overtuigd dat het kerkgebouw haar sociale rol in de lokale gemeenschap kan blijven spelen, ook na een herbestemming. Wij vinden het alvast een goede zaak dat er mensen zijn die hier concreet mee bezig zijn en geloven ook in een herbestemming waarbij het kerkgebouw mensen samenbrengt, zoals ze in het verleden ook altijd gedaan heeft. Jean-Marie is ook een gekend figuur in het lokale veranigingsleven, hij is nu wel Heer van Schoorisse op rust maar blijft zich engageren.

Engagement is voor hem een hoeksteen van de samenleving. Een duidelijke boodschap in tijden waarin het individualisme hoogtij viert!    

                                               

Geen toekomst zonder landbouw ...

Aan het einde van de voormiddag sloten we af met een interview met onze eigen 'vrolijke boer' Herman Van Boven. Herman zijn boerderij ligt onder de kerktoren van Schorisse. Zijn politiek engagement vindt haar oorsprong in zijn bestaan als landbouwer. Herman neemt zijn rol als ambassadeur voor de lokale landbouw dan ook heel serieus. Landbouw komt steeds meer onder druk te staan. De enige open ruimte die nog beschikbaar is voor (grote) infrastructuurwerken is vaak landbouwgrond.

Herman: "Men onderschat de impact van dergelijke innames op een landbouwbedrijf en dat heeft nefaste gevolgen voor de landbouwers in de eerste plaats maar ook op de rest van de samenleving. We mogen immers nooit vergeten waar ons voedsel vandaan komt!"

De Vlaamse regering blijkt dit laaste ook meer en meer te beseffen.

De korte-keten-landbouw wordt steeds meer gepromoot en CD&V Vooruit is er van overtuigd dat dit ook op lokaal vlak kan uitgebouwd worden. De lokale overheden kunnen hier een belangrijke rol spelen.

Korte keten: lokale producten, lokale middenstand, lokale kwaliteit

In een plattelandsgemeente als Maarkedal blijft landbouw ook een belangrijke werkgever. Redenen genoeg dus om de stem van de landbouwer te blijven laten horen. "Dat is in ieders belang." besloot Herman.

                                                 

Etikhove

Na de succesvolle doortocht in Schorisse trok onze caravane verder naar Etikhove. We parkeerden ons voor de parochiezaal in de Nederholbeekstraat. Ook hield het warme weer onze gasten niet tegen om hun zegje te komen doen aan onze micro.

Een hart voor Mauritanië

De eerste die we we mochten ontvangen was niemand minder dan Leon de Meyer. Leon, landbouwer op rust, is altijd al een bezige bij geweest. Hij ondersteunt actief landbouwprojecten in Mauritanië en heeft zijn hart verloren aan het Afrikaanse land. Dat Leon kan vertellen als geen ander, weten we allemaal. Wanneer hij het over zijn verwezenlijkingen heeft, hangt iedereen aan zijn lippen  en dat was nu niet anders. Leon is terecht heel fier op wat hij ginds allemaal bereikt heeft.

Leon: "De lokale bevolking eigenhandig de knepen van het vak leren en dan zien dat ze zichzelf op die manier verder kunnen ontplooien, dat is gewoon fantastisch. Maar je moet hen wel blijven volgen. Pour avoir quelque chose, il faut faire quelque chose'', die wijsheid heb ik hen bijgebracht."

Het is nu al eventjes geleden dat hij persoonlijk polshoogte ging nemen in Mauretanië. Uiteraard zou hij heel graag nog eens terug gaan maar de politieke instabiliteit in het land maakt die reis momenteel nog te gevaarlijk. Leon vernoemde ook zijn vrouw die onlangs overleden is, want zonder had hij dit nooit gekunnen. Zij ging ook volledig op in het ontwikkelingswerk, hij prees haar als een sterke vrouw, zijn steun en toeverlaat. Een mooit verhaal!

Boer uit Etikhove steunt landbouwers in Mauritanië (artikel Het Nieuwsblad, 2004)

                                                 

Hou van het leven en van elkaar

Onze volgende gast was ook een begenadigd verteller. Gerard Van Wijmeersch, geboren en getogen Etikhovenaar, vertelde zijn persoonlijke verhaal als nierpatiënt. Het werd een sterke getuigenis over de impact van die ziekte op zijn leven. Een nierziekte zet het leven helemaal op zijn kop, de onzekerheid en het verlies van regie over het eigen leven zijn heel hard om dragen. Gerard vertelde hoe het bij hem allemaal verlopen was en bewees dat hij zelf een expert geworden is in alles wat met nierziekten te maken heeft. Dat is uiteraard niet vreemd als je het zelf zo intens hebt meegemaakt. Maar hij bewees ook dat hij een sterk karakter en een ijzeren wil heeft om door te gaan. Hij staat in het leven als een eeuwige optimist en geniet er dan ook met volle teugen van.

Gerard sloot het interview af met de woorden "Hou van het leven maar hou vooral van elkaar!" waarna de hit 'Mooi, 't leven is mooi' van Will Tura uit onze boxen klong.

Een prachtige afsluter van een emotionele en pakkende getuigenis die we niet gauw zullen vergeten. Bedankt Gerard!

                                                  

Een sterke persoonlijkheid

En dan was het tijd voor een  de sportieve trots van Maarkedal Niemand minder dan Jasper Balcaen maakte zijn opwachting aan onze caravane. Uiteraard had Jasper het uitgebreid over zijn succesvolle carrière als paralympiër. Hij leeft voor zijn sport en dat mag je gerust letterlijk nemen. Jarenlang, dag in dag uit, volharden en doorgaan met maar één doel, deelnemen aan de paralympische spelen, het summum voor een topsporter. Jasper nam maar liefst tweemaal deel en haalde bovendien nog resultaten ook. Maar dat komt natuurlijk niet allemaal vanzelf. De opofferingen die hij en zijn gezin gedaan gedaan hebben om dit allemaal te bereiken zijn enorm. Jasper erkent dit zeker maar hij wil niet anders bekeken worden als een valide sporter.

Jasper: "Elke sporter, andersvalide of niet, moet opofferingen doen. Medelijden daar heb ik helemaal niets aan, ik wil beoordeeld worden op mijn prestaties." Jasper benadrukt wel de ongelijkheid op basis van financiële draagkracht. "Ik moet heel veel investeren om te kunnen deelnemen aan de spelen en ikzelf verdien er uiteindelijk niets aan. Voor mij gaat het dus puur om de sport. Als je dat de megalomane bedragen ziet in de media die onze Rode Duivels verdienen, dat smaakt dat toch wel bitter!"

Er is nog een hele weg te gaan vooraleer elke sporter, wat dat betreft, gelijkwaardig zal behandeld worden maar Jasper hoopt alvast op beterschap. Jasper is een voorbeeld voor velen, ondanks zijn tegenslagen, gaat hij steeds door.

Geen berg is te steil, geen doel is onbereikbaar. Een maarkedaller waar we echt trots mogen op zijn, dat is zeker!

Jasper Balcaen wordt vijftiende in slalom paralympische winterspelen en mag morgen vlag dragen tijdens slotceremonie

                                                   

Maarke-Kerkem

We zijn ondertussen een week later (14 juli) en de volgende etappe van onze rondreis door Maarkedal vertrok in Maarke-Kerkem. In de schaduw van de kerk van Maarke, alias het Marca, stelden we onze mobiele radiostudio opnieuw op.

Over paarden en ... Boer Bavo

Hier mochten we het duo Kurt Laemont en Peter Wouters verwelkomen. Beide heren behoren tot het bestuur van de Landelijke Ruiterverening Maarkedal. Maarkedal en de paardensport, het is altijd al een goed huwelijk geweest. De LRV leidt heel wat jonge ruitertjes op en neemt ook deel aan wedstrijden. Ze richten ook zelf westrijden in. De jumping- en dressurtornooien in de schoolhoeve Axelwalle in Oudenaarde zijn al langer bekend. Maar dit jaar richtten ze voor de eerste maal een eventingwedstrijd in. En het was meteen een groot succes, een weekend vol sport en spektakel. Een vervolg kan dan natuurlijk niet uitblijven. Op 27 april organiseert de LRV het nationale kampioenschap eventing, opnieuw een toporganisatie. En kent u Boer Bavo nog? Uiteraard, de legendarische fuiven, ingericht door de LRV, zijn een begrip in Maarkedal en omstreken. Kurt en Peter denken er graag aan terug maar de concurrentie van de festivals werd een aantal jaren geleden te groot en de organisatie werd stopgezet.

Maar beide heren zijn optimistish: "Boer Bavo is momenteel op vakantie, wanneer hij terugkomt, dat weten we nog niet. Maar hij komt ooit terug, daar zijn we zeker van!"

Met deze hoopgevende boodschap sloten we dit interview dan ook af. Oja, Kurt en Peter vroegen het plaatje, hoe kan het ook anders, 'Boer Bavo' aan. Pure nostalgie!

                                                   

Louise-Marie

Van Maarke-Kerkem trokken we naar Louise-Marie. We parkeerden ons op het grasplein recht tegenover het rusthuis en in de schaduw van het monument waar Louise zo bekend voor is.

Praten over voetbal gaat altijd vlot

Louise-Marie, daar voelt Viktor zich als een vis in het water. Hij kreeg dan ook de eer om twee personen te interviewen. De eerste die aan bod kwam was zijn eigen neef, Arnaud Opsomer. Arnaud is tevens de zoon van onze andere kandidaat uit Louise, Kristel Van Barel. Arnaud kwam praten over voetbal, als reservedoelman bij de eerste ploeg van K.V.V.V. Ardennen blikte hij terug op het afgelopen seizoen. Maar ook voor het volgende seizoen is hij gemotiveerd. Hij klinkt heel ambitieus en hoopt op veel speelminuten. Praten over voetbal gaat altijd vlot, dat is bij deze nogmaals bewezen!

                                                     

Louise-Marie dat is kermis en ... bierfluiten

En ook de volgende spreker komt uit de familie. Grootvader Paul Opsomer mocht ook plaastnemen naast zijn kleinzoon. Als feestburgemeester van Louise-Marie mag hij uiteraard niet ontbreken in dit rijtje. Wat volgde was een interessant gesprek over de kermis van Louise-Marie, want feesten, dat kunnen ze hier als de beste. En ook de unieke traditie van de Bierfluiters kwam aan bod. Wist je dat deze bijzondere gewoonte onstaan is doordat de muziekanten na de kermis hun instrumenten achterlieten in het café om ze de dag nadien te komen ophalen? In die tijd waren er natuurlijk nog veel cafés dus de bij toeval ontstane kroegentocht was geboren. Tot op vandaag wordt dit in ere gehouden. Iets om fier op te zijn!

                                                   

Nukerke

15 april. Onze laaste stop houden we in Nukerke. We installeren ons recht tegenover de kerk om na de hoogmis een aantal interessante gasten te ontvangen.

Koninklijk erkende ruitervereniging

15 april is ook de dag waarop de Sint-Michielruiters hun jaarlijkse ruiterommegang houden, een hoogdag voor de plaatselijke ruitervereniging. De mis wordt die dag dan ook opgedragen aan de heilige Sint-Michiel. Een uitgelezen kans om iemand van de ruitervereniging te interviewen. De eer viel Luc Bothuyne te beurt, al jaar en dag een vaste waarde op de ommegang en een trekker in de Nukerkse ruitervereniging. Luc legde haarfijn uit wat de bedoeling van de ommegang was, een bedevaart met als doel Nukerke te beschermen. De Nukerkse ruitervereniging is ook koninklijk erkende vereniging en daar is Luc apetrots op. Al was het niet eenvoudig om die titel te krijgen.

Luc: "We moesten heel wat bewijzen aanvoeren over de geschiedenis van onze club. Maar het is ons gelukt en het was zeker de moeite waard!"

Luc maakte nog snel wat reclame voor de ommegang in de namiddag en haaste zich dan huiswaarts om zijn paard te zadelen. Op een ommegang mag je immers nooit te laat arriveren.

                                               

Een mooie toekomst voor de parochiezaal

Om af te sluiten interviewden we Elien Decatelle. Elien is lid van de vzw die de parochiezaal in Nukerke beheert. Hij brak een lans voor de parochiezaal als belangrijke ontmoetingsplaats. Met het verdwijnen van de kerken verdwijnen de parochies in theorie ook. De parochiezalen kunnen de rol van de kerken eigenlijk overnemen en zo het lokale gemeenschapsleven redden. Er moet immers altijd een plaats zijn waar verenigingen terecht kunnen voor allerhande zaken. Elien en zijn ploeg beseffen dat maar al te goed en hebben ervoor gekozen om te investeren. Sinds kort staat er een nagelnieuwe beamer en is er draadloos internet. Een grote stap vooruit, de zaal is nu nog toegangkelijker dan voorheen. Elien vindt dat de lokale overheid de parochiezalen moet blijven steunen, dat is prioritair.

Elien: "Het is niet nodig om steeds nieuwe gebouwen te zetten, ze staan er al en er zijn nog altijd gemotiveerde vrijwilligers die er zorg willen voor dragen. Er is wel degelijk een mooie toekomst weggelegd voor de parochiezalen in Maarkedal. Daar ben ik zeker van!"

                                                 

Eigenheid beschermen zonder fusie

Er was ook nog interview gepland met Willy Van Coppenolle, bestuurslid bij voetbalclub KSV Maarkedal. Willy kon echter niet aanwezig zijn maar stond er toch op het gesprekje te laten doorgaan. We namen het interview af en zetten het op papier. U kan het hier nalezen.

KSV Maarkedal: "Onze jongens laten voetballen en er plezier in beleven. Dat is waarom we het doen." 

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.